- Nu ly∂it go∂gæfliga. betra er fogr frǫ∂e en kui∂ar fylli. þo scal vi∂ saugu súpa. en æi ofmikit drecka. sœm∂ er saugu at segia ef hæyrendr. til ly∂a. en tapat starfi at hafna at hæyra. NV fylg∂e elis malpriant. sua lengi. at idal noccorom haf∂i hann nalega natt honom. oc œpti a hann hinn illi hæi∂ingi. kua∂ hann snuit aftr gu∂ bolvi þer. at þu valkar mik sua lengi. þa suara∂e malpriant. þu mæler sem hæimskr oc illgiarnn. Ser þu kua∂ hann at land þetta. er sua oslett at her ma engom vapn hesti læypa. sem nu ero vit stadder. en frammi firer okr ero fagrar ængiar me∂ fogrum grasvollum. þar scolu vit at ri∂az. oc ræyna atger∂er ockrar. þessi hestr er ec sit á er rásfimr. oc hinn skiotasti. ef ec fell or sau∂linum. þa matt þu hafa hann brott met þer. þa suara∂e elis. drottinn gu∂ gef þu mer þa giof. Sua mioc girnnumz ec þann hinn go∂a hest or aragunt. at hann fylg∂i honom v. rastir. en þa mǫddiz hestr elis. oc fell ni∂r under honom. i sandinn. oc œpti hann þa á hinn hæi∂na. i mikilli ræi∂e. væi ver∂i þer huglauss hæi∂ingi. kua∂ hann snu aftr gu∂ bolui þer. þa suara∂i malpriant. þu ert ofhæimskr kua∂ hann i or∂um þinum. oc kant þu illa at sia firer þer. osyniu satt þu þessa fylg∂. at þu rekr mik sua lengi. þuiat her firir okr ero isamna∂e. .vii. M. felaga minna. oc er engi allra þæirra er æigi vill giarnna drepa þik. Menn væit kua∂ malpriant. þu ert hæimskr oc o forsiall. i dag hefer þu gort oss þann sca∂a. at alldregi mon bœttr ver∂a. en nu nalgaz sa timi er þu mont i∂raz. Sua lengi rǫddoz þæir vi∂ at allr herinn kom farande. sem hæi∂ingiar sao. þa liupu þæir þegar framm. at þæim. Nu miskunni Gu∂ hinum dyrrliga oc hinum kurtæisa elisi. nu er ner dau∂a e∂a limo sina at láta. SEM elis sa hæi∂ingia. er a fœti voro at ser laupa. oc herenn allann. er þæim fylg∂i a hestom at ser ri∂a. þa het hann agu∂ af ollu hiarta. ser at miskunna. oc sa hann þa at mal-priant nam sta∂ar. oc ræi∂ tomliga oc ræddiz hann ecki. þa kuikna∂e hestr hans er fyrr var mo∂r þuiat hann haf∂e tekit ond (9 d.) sina. ok huillz me∂an þæir rœddoz vi∂. þui nest læypti hann hesti sinum at malpriant. oc lag∂e spiote sinu i skiolld hans er þegar isundr klofna∂e firer haugguinu. oc festi spiotit i bryniu hans. oc bar hann af hestinum sua langt. sem spiotscaft hans vannz. oc kasta∂e honom i va∂it er þar var i gautunni. Sua at spiotskaft hans flaug fiarri or haunndum hans. oc hann sialfr fiell a grufu. Si∂an liop elis a hest hans ollum herinum asiandum. oc ferr hann nu læi∂ar sinnar. gu∂ se gæzla hans. engi livande ma∂r fær farit hann ne natt honom me∂an hann vill undan hallda. þuiat hestrinn feck alldregi maka sinn at skiotlæik. oc kann alldregi mǫ∂az. MAlpriant læit abak sér. oc sa sitia a hesti sinum elis er hann mest hata∂e. allra livanda oc hann sa at hann hellt spioti sinu til lags sem hann væri þa albuinn til lags. oc at beriatz. oc œpte hann þa harri roddu. hai∂ingiar kua∂ hann dyrlegir drengir oc hinir beztu bardaga menn. ef þessi kemz undan þa erom vær allir suivir∂er. Sem elis skilde folsku þæirra þa hellt hann fram læi∂ sina. hann sat aþæim hinum go∂a hesti at sua mikit ma laupa. at hann er sua fiarre sem hann vill. hæi∂ingiar fylg∂u honom mikil fiol∂e oc mattu æigi nalgaz hann mæirr en honom syndiz. en þa sneriz hann aftr at beriaz. vit þa er nestir varo. þuiat honom þotti gaman at fella þa drepa oc fœla. særa oc suivir∂a. NV er at segia y∂r fra Jorlunum. er herteknir voro. oc lagu bundnir a ængiom. efter elisi i miklum harm. oc angre. þa mællti vilialmr Jarll or orengiborg. hinn dyrlegi drottinn almattigr gu∂. huat hefer þu gort af þæim dyrrliga dreng. er her var kominn at hialpa oss. ec em ræddr ihug minum. at hann hafe oflengi rent efter hinum dramsama hæi∂ingia. ef hann hefir loccat hann efter ser. til megins li∂s hæi∂ingia. þa monu vær sæint fa hiolp. hinn mattugi gu∂. oc herra allrar skepnu. hinn milldi huggare allra þurftuga. hinn liufi lausnari. vandræ∂e oc vesallda. væit oss miskunn oc lausn. oc hialpræ∂e. ef v·r værim nu lausir þa mynde oss ecki saka. þuiat þa mœndo vær komatz. a þessa -